Full text: Lübeckische Blätter. 1959 (119)

Dat Scheeperspeel eine Szene aus dem .Lübecker Krippenspiel“ Dat is Nacht, de ole Scheeper un Fiete un Michele. Michel : siene Jungs. makt een Füer an. Süh. dat is all beder; De olé SckE ep er: So vertell noch ’n beten wieder! Uh, uh, Wnitertied is kohle Tied, Fiete Hze:ritt de Vite! ute Ves. Denn ward dree Könige vun wied herkamen, F NAr uu g.cr u .ag koiler. . Na Bethlehem wöllt se henn de Framen Dor help keen leegen, jedereen süht min DOller. Nx Dasicls Stadt nesilt ss henngahn; ; luz! hs t bz ut yyy Lucke! all. Dor hätt dütt Kind sien Weegen stahn. . “.: Ehr mucea.. Dor ward dat liggen nackt un blot Pe Port hängt zueezitt nan Gürde! dal, In sien hillig, leeve Moder ehrn Schot. Min Puckel ward krumm, geiht na’t Graw hendal. . Witt bün ick worn as Snee, De ole Scheeper : Un wo ick gah un wo ick stah, Wenn ick dat Ding häw recht mi dacht, Is nix as Ach un Weh! ‘ So is mi meist, as wärt hüt Nacht. Fierabend will ick seggen und singen! Villicht hätt Gott so veel Johrn mi gewen, Wi sehn den Dag achtern Barg verswinnen. Dormit ich ditt noch kunn erlewen. De Stern an Hewen, de lücht so hell, Fiete, dat Vertelln häst god verstan. De Mand is blank un vull to Stell. Doch wöällt wie nu all slapen gahn. Dor rögt sick keen Schap, dor slap de Köh. Wi wöllt ok slapen, is nich mehr fröh! Michel : Hört mal, lüstert, wat mag da bedüden, Ick legg mi to Roh, Dat de Nachtvagel noch röpt vun wieden? Vun’t Lüstern fallt mi de Ogen to Man much meist denken, . Fiete : m dis Nacht wat besünners to schenken Races ward. gewilt: Waütrdat aber ivprd geschehn. Michel : Dat weet de leev Herrgott in Hewen alleen. Ick glöw, slapen könnt wi hüt all noch nich. Denn sünd wi dree villich all lang dot. Dat beste is. Fiete vertellt uns 'n Geschich. Nu lat uns slapen. behöt uns Gott. Fiete: _ Mientwegen! De ole Sche ep er :- Wöllt uns erst dalleggen! Ick müt rein mal oppstahn un kieken, . (legst sick all hen) Villicht deit sich dor wat rümslieken. Dor 16 mal Fen Scheeper WEZFEN, De Hund hört nich opp to gnurrn un belln, De hätt veel in de hilligen Böker lesen. Dor ward doch keener een Lamm uns stehln? Een lürlürlütt Kerl man wärt. (he kümmt torück) Aber de wär so gelehrt, Dat’s Medernacht! Dat he dat Gras hätt wassen hört. To Roh gahn is allns, wat wakt hätt an Dag. Michel: Ick weet nich, mi is so eegen hüt, z ; ; : . 1-: Ick much gern weeten, wat dat bedüd! Ach, Fiete, snack, dat bildst di doch sülm nich in. Un nul << Ick hör een fienes Singen; Dat sawat sull woll möglich sin! Een Ruschen un een helles Klingen – ~ Fiete; Un dor - ja dröm ick denn? - Een Licht, een Schien. De hätt leirt as de Hi Iligen un Framen, ß. bell. sr glue! ty eren ria. oewer de Ogen) Nich eenmal is siensglieken kamen. De hätt vertellt vun tokamen Tied: De Wiehnachtsengel : Eenmal ward kamen een Nach, (kümmt un singt) De uns veel Angst un Freiden makt. Ji Scheepers, ward Dag, Kamen ward se ganz gewiß, West munter un lacht! Doch keener kann seggen, wann dat woll is. Holt ju nicht lang mehr opp. Denn ward een grotes Wunner kamen: Na Bethlehem gau hennloppt Gott sülm ward son lürlütt Kindelin, Un säukt dor geswind dat göttliche Kind! Een Minsch as wie ward he denn sin. So lopt man geswind, Denn ward de Engel in Hewen springen, Un singt vör dat Kind! Ward harfen un geigen un fleiten un singen. Speelt op de Schalmeien! Ward sick frein un schrien, Sün Hart dat mag sick freien. Dat man denkt. de Hewen fallt in. De Heiland ist dor! De Heiland is dor! I 5
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.